- جرم فحاشی یا توهین
- فحاشی و توهین در اسلام
- فحاشی در قانون مجازات اسلامی
- عناصر تشکیل دهنده جرم توهین یا فحاشی
- عنصر مادی
- عنصر روانی
- مجازات فحاشی یا توهین چیست؟
- فحاشی یا توهین ساده
- توهین به رهبری (امام خامنهای و امام خمینی)
- فحاشی و توهین به کارکنان دولت و مقامات دولتی
- توهین به مقامات سیاسی خارجی
- توهین یا فحاشی به صاحبان حرفه و مشاغل خاص
- فحاشی به زنان و کودکان
- توهین به مقدسات
- مجازات فحاشی ناموسی
- مجازات فحاشی پیامکی و تلفنی
- جرم فحاشی یا توهین چگونه اثبات میشود؟
- مراحل شکایت توهین یا فحاشی
- شکواییه توهین
- قرار جلب دادرسی و صدور کیفرخواست
- تعیین وقت رسیدگی
- نمونه شکواییه توهین و فحاشی
- قابل گذشت بودن فحاشی
- سوالات متداول
یکی از رایج ترین جرائمی که امروزه در دادگاه های کیفری وجود دارد، توهین و فحاشی است. در قانون جدید، مجازات فحاشی و توهین چیست؟
هر انسانی دارای کرامت ذاتی است و نباید این مهم توسط افراد دیگر لکهدار شود. یکی از مصادیق بارز هتک حرمت به دیگران و زیر سوال بردن حیثیت و کرامت آنها، فحاشی و توهین کردن است که در قانون جرم انگاری شده و قانونگذار برای آن مجازات تعیین کرده است.
فحش دادن یا فحاشی که یکی از جرائم کیفری محسوب میشود، به کار بردن کلمات زشت و ناپسند به دیگران است و معادل توهین به حساب میآید. اگر فردی به هر دلیلی به دیگران فحش دهد یا توهین کند، باید برابر با قانون مجازات اسلامی، محکوم به جزای نقدی و مجازاتهای تبعی یا تکمیلی دیگر شود که در این مطلب به آنها میپردازیم. البته قاضی دادگاه، به هنگام بررسی پرونده و صدور حکم خود به وضعیت مجرم و سابقه او نگاه میکند و متناسب با میزان ناپسند بودن توهین یا فحاشی و سابقه فرد، جریمه نقدی یا مجازاتهای دیگر تعیین میکند.
فهرست مطالب
- جرم فحاشی یا توهین
- فحاشی و توهین در اسلام
- فحاشی در قانون مجازات اسلامی
- عناصر تشکیل دهنده جرم توهین یا فحاشی
- مجازات فحاشی یا توهین چیست؟
- فحاشی یا توهین ساده
- توهین به رهبری
- فحاشی و توهین به کارکنان دولت و مقامات دولتی
- توهین به مقامات سیاسی خارجی
- توهین یا فحاشی به صاحبان حرفه و مشاغل خاص
- فحاشی به زنان و کودکان
- توهین به مقدسات
- مجازات فحاشی ناموسی
- مجازات فحاشی پیامکی و تلفنی
- جرم فحاشی یا توهین چگونه اثبات می شود؟
- مراحل شکایت توهین یا فحاشی
- نمونه شکواییه توهین و فحاشی
- قابل گذشت بودن فحاشی
جرم فحاشی یا توهین
توهین از منظر بررسی لغت آن، به ریشه وهن باز میگردد و به معنای سست و ضعیف ساختن یا خفیف کردن است. در اصطلاح حقوقی، فحاشی یا توهین، هر گونه فعل، گفتار، اشاره یا نوشتار است که باعث لکهدار شدن حیثیت کسی شود. جرم توهین در قوانین ایران از جمله جرائم علیه حیثیت اشخاص بوده که در قانون مجازات بخش تعزیرات مصوب ۱۳۷۵ بدان پرداخته شده است.
انواع گوناگونی از فحاشی و توهین وجود دارد که میتوان به توهین ساده (موضوع ماده ۶۰۸ ق.م.ا.ت)، توهین به مقدسات مذهبی، توهین به زنان و کودکان، توهین به مقامات و مسئولان رده بالا کشوری، توهین به رهبر فعلی یا قبلی و توهین به مقامات سیاسی خارجی اشاره کرد.
در صورتی که فحاشی شامل موارد قذف شود، مجازات مقرر برای این جرم را به خود میگیرد و در غیر موارد قذف و در مواردی که نسبت به افراد عادی بوده، درجه ۶ محسوب شده و دارای مجازاتهای سادهتری است. در این مطلب با عریضه نگار همراه باشید تا به طور مفصل، به تمامی سوالات شما پاسخ دهیم.
پرسش و پاسخ حقوقی: مجازات فحاشی، توهین، فحش ناموسی و توهین در فضای مجازی
فحاشی و توهین در اسلام
فحش، دشنام یا ناسزا، الفاظ و کلماتی رکیک است که علیه یک فرد یا بستگان او به کار میرود. خداوند در آیات متعددی راجع به توهین کردن یا ناسزاگویی صحبت کرده و به کسانی که دشنام به زبان میآورند و دیگران را آزار میدهند، وعده عذاب الهی داده است.
با عنایت به همین آیات و روایات دیگر، فقها به این نتیجه رسیدهاند که فحاشی عملی حرام است و حتی در برخی موارد، ناسزا گفتن یا توهین به کافر و حتی حیوانات را منع کردهاند. پیامبر (ص) سفارش کردهاند که از فحش دادن به دیگران پرهیز کنید، چرا که این رفتار سبب کدورت و دشمنی میگردد.
فحاشی در قانون مجازات اسلامی
نه تنها فحاشی در اسلام و نزد پروردگار و ائمه معصوم نهی شده و حرام اعلام گردیده است، بلکه در فصل پانزدهم از قانون مجازات اسلامی بخش تعزیرات و مجازاتهای بازدارنده، به این اقدام ناپسند، ذیل عنوان «هتک حرمت اشخاص» پرداخته شده است. (ماده ۶۰۸ قانون مجازات اسلامی بخش تعزیرات)
با توجه به ماده فوق، توهین به افراد از قبیل فحاشی و استعمال الفاظ رکیک، چنانچه موجب حد قذف نباشد، به مجازات شلاق تا ۷۴ ضربه و یا پنجاه هزار تا یک میلیون ریال جزای نقدی خواهد بود.
البته این تنها ماده قانونی نیست که پیرامون مجازات فحاشی بحث میکند و مواد دیگری به صورت پراکنده در قانون مجازات وجود دارد که حبس، جزای نقدی و شلاق برای مرتکب در نظر گرفته است. برای مثال، فحاشی به زن و کودک، مشمول مجازات حبس از ۲ تا ۶ ماه و تا ۷۴ ضربه شلاق میشود.
همچنین در صورتی که فرد فحش دهنده به مقامات و مسئولان خاص کشوری فحش دهد یا توهین کند، حبس از ۳ تا ۶ ماه یا ۷۴ ضربه شلاق در انتظارش است. مجازات فحش یا توهینی که قذف دار است، تا ۸۰ ضربه شلاق عنوان شده که در ادامه به هر یک از این موارد به صورت جداگانه خواهیم پرداخت.
عناصر تشکیل دهنده جرم توهین یا فحاشی
هر جرمی در قانون مجازات اسلامی دارای سه عنصر قانونی، مادی و روانی است. در ادامه با عناصر تشکیل دهنده جرم فحاشی آشنا میشویم.
عنصر مادی
عنصر مادی جرم فحاشی متشکل از سه بخش رفتار فیزیکی مرتکب، شرایط و اوضاع و احوال برای تحقق جرم و نتیجه حاصله میشود که در ادامه به ذکر مفصل هر یک از آنها میپردازیم:
رفتار فیزیکی مرتکب
منظور از رفتار فیزیکی مرتکب این است که توهین یا فحاشی از چه طریقی ظهور و بروز پیدا کرده است. برای مثال ممکن است فحش ناموسی به شکل گفتار، رفتار، نوشتار و حتی اشاره دست و چشم باشد. همچنین ممکن است که توهین از طریق ایمیل باشد یا پیامکی در شبکههای اجتماعی مثل اینستاگرام و تلگرام.
با این اوصاف باید دقت داشته باشید که توهین فقط ادای کلمات زشت و ناپسند از دهان یا نوشتن آنها روی کاغذ و توی موبایل و لپ تاپ نیست. تف کردن روی دیگران، تحقیر کردن دیگران، پرتاب تخم مرغ یا خیار به سمت فردی مهم مثل سیاستمدار یا استفراغ عمدی روی لباس تمیز دیگری، برداشتن کلاه گیس فردی کچل یا انداختن عمامه یک روحانی میتوانند از مصادیق بارز توهین به حساب آیند.
شرایط، اوضاع و احوال برای تحقق جرم
قاضی برای اینکه یک فعل مثبت را جرم توهین یا فحاشی بداند، نیاز به تحقق پنج شرط دارد که عبارتنداز:
- توهین بودن رفتار
- وجود مخاطب معین
- حقیقی بودن شخص (توهین به اشخاص حقوقی جرم انگاری نشده)
- زنده بودن مخاطب
- حضوری یا علنی بودن توهین
نتیجه نهایی یا حاصله
بعضی از جرائم مقید به نتیجه نیستند؛ یعنی برای اینکه قاضی آن عمل را جرم بداند نیازی نیست که حتما منجر به یک نتیجه خاص شود. برای مثال لازم نیست که فحاشی یا توهین منجر به نتیجه خاصی شود که مجازات داشته باشد و همین که الف به ب توهین کند یا فحش دهد، جرم ارتکاب یافته است.
عنصر روانی
برای اینکه عنصر روانی جرم فحاشی یا توهین محقق شود، باید به سه مورد زیر توجه داشت:
- فرد اهانت کننده باید عمدی این کار را انجام دهد؛ بنابراین، فردی که مست است یا در حالت خواب به دیگری فحش میدهد، مسئولیت کیفری ندارد و مجازات نمیشود.
- مجرم باید در جریان باشد که رفتارش اهانت آمیز و ناپسند است؛ بنابراین، اگر یک شخص خارجی به علت تفاوتهای فرهنگی به یک ایرانی کلمهای بگوید که در کشور یا شهر خودش توهین نیست، مسئولیت کیفری نخواهد داشت.
- مهم نیست که توهین یا فحش به چه خاطری انجام میشود. در واقع انگیزه شرافتمندانه فرد مهم نیست و اگر کسی به خاطر بالا بردن روحیه یک بدنساز به او فحش ناموسی دهد تا انگیزه بگیرد، مجرم است و باید مجازات شود. همچنین اگر کسی در جمع و برای شوخی کردن و خنداندن دیگران به دیگری توهین کند، مشمول مجازات است.
مجازات فحاشی یا توهین چیست؟
گفتیم که به طور کلی فحش دادن به دو دسته قذف و غیر قذف تقسیم میشود که هر یک از آنها دارای مجازاتهای مختلفی من جمله جزای نقدی درجه شش هستند. توهین ساده به افراد، فحاشی به مقدسات، فحاشی ناموسی، توهین به سران سه قوه و کارمندان دولت و فحاشی به زنان و کودکان، دارای مجازاتهای مختلفی هستند که در ادامه به طور مفصل راجع به آنها صحبت خواهیم کرد.
فحاشی یا توهین ساده
گاهی اوقات در یک مشاجره یا دعوای کوچک به طرف مقابل خود فحش میدهید و باعث آزار و رنجش ایشان میشوید. در چنین مواقعی باید بدانید که توهین جنبه ساده پیدا میکند و مجازات آن تشدید و اضافه نمیشود. حال اگر به شخصی فحش ناموسی یا قذفدار بدهید که احساسات او و خانوادهاش را جریحهدار کند، قاضی دادگاه ممکن است از کیفیات مشدده یا تشدید کننده استفاده کند.
در ماده ۶۰۸ قانون مجازات اسلامی راجع به توهین به معنای عام و ساده آن صحبت شده و دشنام دهنده را محکوم به شلاق تا ۷۴ ضربه یا جریمه نقدی از ۵۰ هزار تا ۱ میلیون ریال کرده است. همچنین در سال ۱۳۹۲ شمسی، قانونگذار جرم توهین یا فحاشی را در زمره جرایم قابل گذشت آورد تا با رضایت شاکی، پرونده مختومه شود و جنبه عمومی نداشته باشد.
توهین به رهبری (امام خامنهای و امام خمینی)
یکی از انواع توهینهایی که مجازات سختتر و بیشتری برای آن در نظر گرفته شده، فحاشی به امام خمینی بنیانگذار انقلاب و مقام معظم رهبری (آیت الله خامنهای) است. قانونگذار در ماده ۵۱۴ قانون تعزیرات به این جرم اشاره داشته و مقرر کرده است:
«هر کس به حضرت امام خمینی بنیانگذار جمهوری اسلامی و مقام معظم رهبری به نحوی از انحا اهانت کند، به حبس از ۶ ماه تا ۲ سال محکوم خواهد شد»
رسیدگی به جرم توهین یا فحاشی ساده در صلاحیت شورای حل اختلاف و دادگاه است، اما قانونگذار رسیدگی به توهین به رهبری را به دادگاه انقلاب واگذار کرده است. برای تحقق رفتار مجرمانه، فرقی نمیکند که با فعل باشد یا گفتار، اشاره صحیح و نوشته و در هر حالت مشمول مجازات خواهد بود.
فحاشی و توهین به کارکنان دولت و مقامات دولتی
با استناد به ماده ۶۰۹ قانون تعزیرات، هر کس با توجه به سمت به یکی از اشخاص ذیل توهین یا فحاشی کند، به مجازات ۳ تا ۶ ماه حبس، ۷۴ ضربه شلاق و یا ۵۰ هزار تا یک میلیون ریال جریمه نقدی محکوم میشود:
- یکی از سران سه قوه (قضائیه، مقننه و مجریه)
- معاونهای رئیس جمهور
- یکی از وزیران دولت
- نمایندگان مجلس شورای اسلامی
- نمایندگان مجلس خبرگان
- اعضای شورای نگهبان
- قضات
- اعضای دیوان
- کارکنان وزارتخانهها و موسسات و شرکتهای دولتی و شهرداریها
قانونگذار با تنظیم این ماده، کارکنان دولت را مورد حمایت قرار داده تا ارباب رجوع و سایر افراد، توهین یا فحاشی به آنها نکنند. البته مهم نیست که کارمند دولت رسمی باشد یا پیمانی یا قراردادی و مهم این خواهد بود که رابطهای بین دولت و کارمند وجود داشته باشد.
نکته مهم اینکه فقط افرادی که در بالا به آنها اشاره کردیم، مشمول این ماده قرار میگیرند و برای مثال نمیتوان اعضای مجمع تشخیص مصلحت نظام، شورای عالی فضای مجازی، شورای امنیت ملی و شرکتهای خصوصی را ذیل این ماده قرار داد و برای آنها مجازات در نظر گرفت. با این حال، برای اینکه فرد اهانت کننده به جرم توهین یا فحاشی به مقامات دولتی محکوم شود، باید دو شرط زیر محقق شوند:
- فردی که توهین میکند و فحش میدهد، بایستی از مقام طرف مقابل آگاه باشد. برای مثال اگر شخص الف به شخص ب که وزیر ارتباطات است توهین میکند،، باید بداند که آن شخص وزیر فلان وزارتخانه است.
- توهین در حالی انجام شود که فرد در حال انجام وظیفه باشد یا به نحوی به شغل وی ربط پیدا کند. برای مثال تصور کنید که یکی از قضات پشت میز خود نشسته و فردی که با ایشان خصومت شخصی دارد، شروع به فحاشی میکند؛ در اینجا فرد به مجازات ماده ۶۰۹ قانون تعزیرات محکوم میشود.
توهین به مقامات سیاسی خارجی
با عنایت به ماده ۵۱۷ قانون تعزیرات مصوب ۱۳۷۵، هر کسی که به صورت علنی به رئیس کشور خارجی یا نماینده سیاسی آنها که در قلمرو خاک ایران وارد شده است توهین کند به ۱ تا ۳ ماه حبس محکوم میشود؛ مشروط بر اینکه در آن کشور نیز در مورد مذکور، نسبت به معامله متقابل بشود.
از ماده فوق میفهمیم که برای تحقق این جرم و تعیین مجازات، باید فردی که مورد اهانت قرار میگیرد، رئیس دولت یا نماینده سیاسی آنها باشد و وارد خاک ایران بشود و با کلام، فعل و نوشته مورد اهانت قرار بگیرد. با این اوصاف برای تحقق این فعل مجرمانه باید سه شرط زیر حتما وجود داشته باشد:
- توهین یا فحاشی باید به صورت علنی باشد و یک شاهد در آن مکان حضور داشته باشد.
- در معابر و اماکن عمومی انجام شود.
- باید در کشور آن شخص، برای فحشی که داده شده، مجازات مشابه پیش بینی شده باشد.
توهین یا فحاشی به صاحبان حرفه و مشاغل خاص
بعضی از مشاغل هستند که قانونگذار در موارد خاصی توهین به آنها را از کیفیات مشدده دانسته است. یکی از مهمترین این مشاغل، وکالت است که براساس ماده ۲۰ لایحه استقلال کانون وکلای دادگستری مصوب ۱۳۳۳، جرم انگاری شده است. با توجه به این ماده، توهین و فحاشی به وکیل دادگستری در حین انجام کار، مستوجب ۱۵ روز تا ۳ ماه حبس است.
مجازات فوق نه تنها برای وکلای دادگستری است، بلکه کارشناسان رسمی را در بر میگیرد. علاوه بر این باید توهین به نگهبان یا مراقبی که به مافوق در حین خدمت یا زیردست انجام میشود، توجه داشت که البته این مورد آخر فقط توسط نظامیان قابل ارتکاب خواهد بود. (برای مثال یک افسر به سرباز یا بالعکس توهین یا فحاشی کند)
فحاشی به زنان و کودکان
قانون توهین و فحاشی به زنان و کودکان را جزو مجازاتهای تشدید شونده قرار داده است؛ بنابراین، اگر فردی به یک زن یا کودک توهین کند، به موجب ماده ۶۱۹ قانون مجازات اسلامی بخش تعزیرات، محکوم به حبس از ۲ تا ۶ ماه و تا ۷۴ ضربه شلاق میشود. متن ماده به شرح ذیل است:
«هر کس در اماکن عمومی مانند معابر، متعرض یا مزاحم اطفال یا زنان بشود یا با الفاظ و حرکات به حیثیت آنان توهین کند به حبس از ۲ تا ۶ ماه و تا ۷۴ ضربه شلاق محکوم میشود.»
منظور قانونگذار از تعرض در ماده فوق، دست درازی و ایجاد مزاحمت از نوع جسمی است. همچنین منظور از اطفال، آن دسته از کودکانی است که به موجب ماده ۱۴۷ قانون مجازات اسلامی به سن شرعی نرسیدهاند. معابر به محلهها و محلهای رفت و آمد داخلی و خارج شهر مثل کوچه از قبیل مسجد، هتل، دانشگاه و… گفته میشود. گفتنی است که ماده ۶۱۹ جزو جرائم قابل گذشت دانسته نشده است.
توهین به مقدسات
ماده ۵۱۳ قانون مجازات اسلامی بخش تعزیرات به توهین به مقدسات پرداخته و مجازات مشدد برای آن در نظر گرفته است. مطالعه این ماده میتواند درک بهتری از منظور قانونگذار به دست دهد:
«هر کس به مقدسات اسلام و یا هر یک از انبیاء عظام یا ائمه ظاهرین (ع) یا حضرت صدیقه طاهره (س) اهانت کند، اگر مشمول حکم ساب النبی باشد اعدام میشود و در غیر این صورت به حبس از یک تا پنج سال محکوم خواهد شد»
منظور این ماده از ائمه طاهرین، دوازده امام از علی (ع) تا مهدی موعود بوده و شیعیان دوازده امامی یا اثناعشری آنها را قبول دارند. حضرت صدیقه طاهره نیز همان حضرت فاطمه زهرا (س) هستند و منظور از پیامبران عظام، فقط پیامبران بزرگ نیست و منظور تمام افراد، مکانها و چیزهایی است که از نظر اسلام محترم و مقدس شناخته میشوند. برای مثال توهین به کعبه یا مزار پیامبر و امامان، جرم بوده و مجازات فوق را به همراه خواهد داشت.
توهین به مقدسات نه تنها با گفتار و نوشتار صورت میگیرد، بلکه از طریق فعل و رفتار هم محقق میشود. برای مثال ممکن است فردی در روز تاسوعا با لباسی به رنگ قرمز به خیابان بیاید و به شادی و رقص مشغول شود.
مجازات فحاشی ناموسی
منظور از فحش ناموسی یا فحاشی ناموسی، نسبت دادن زنا به اعضای خانواده یک فرد است. برای مثال در صورتی که الف، شخص ب را «مادر بدکاره» خطاب کند، مرتکب فحش ناموسی یا قذفدار شده که جزو جرائم مشدد است. در اینجا متهم دو راه بیشتر ندارد:
- اولا باید ثابت کند که مادر / خواهر / همسر شاکی مرتکب زنا شدهاند که این امر امکان پذیر نیست.
- دوما به ناتوانی خود اقرار کند و ۸۰ ضربه شلاق بخورد.
در صورتی که فردی فحش ناموسی بدهد، اما به معنای کلمهای که به کار برده واقف نباشد، مجازات فحاشی ناموسی برای ایشان در نظر گرفته نمیشود و باید مجازات توهین ساده را بگذراند.
مجازات فحاشی پیامکی و تلفنی
قانونگذار در ماده ۶۴۱ قانون مجازات اسلامی، مجازات فحاشی پیامکی و فحاشی در فضای مجازی را اعلام کرده که شامل جریمههای نقدی و محدودیتهای ارتباطی و حبس میشود. در این ماده صراحتا آمده است:
«هر گاه کسی به وسیله تلفن یا دستگاههای مخابراتی دیگر برای اشخاص ایجاد مزاحمت نماید، علاوه بر اجرای مقررات خاص شرکت مخابرات، مرتکب به حبس از ۱ تا ۶ ماه محکوم خواهد شد.»
جرم فحاشی یا توهین چگونه اثبات میشود؟
در ماده ۱۶۰ قانون مجازات اسلامی به راه و روش اثبات جرم پرداخته شده که اقرار، شهادت، علم قاضی و قسامه و سوگند از جمله آن هاست. در ادامه به شهادت شهود، علم قاضی و اسناد و مدارک میپردازیم.
- شهادت شهود: در بیشتر جرائمی که مجرمان مرتکب میشوند، شهادت شهود میتواند کارساز باشد. اگر فردی در حضور دیگران به توهین و فحاشی کردن بپردازد، شهود میتوانند با قطعیت در دادگاه به جرم صورت گرفته گواهی دهند. با این اوصاف قاضی میتواند به این ادله استناد کند.
- علم قاضی: گاهی اوقات قاضی با بررسی مدارک و شواهد به این نتیجه میرسد که متهم، مرتکب جرم شده و باید مجازات شود. برای مثال قاضی میتواند به تحقیقات محلی، اظهارات مطلع و گزارش ضابطان قضایی دقت کرده و سپس به اصل موضوع پی ببرد.
- اسناد و مدارک: شاید عکس، فیلم و صوت جزو ادله قطعی به حساب نمیآیند، اما نشانه یا امارهای برای قاضی و کمک کردن به علم ایشان هستند.
مراحل شکایت توهین یا فحاشی
هر فردی که مورد اهانت دیگران قرار میگیرد، حق دارد تا از فرد اهانت کننده شکایت کیفری کند تا به جرم ایشان در مرجع صالح رسیدگی شود. مراحل شکایت توهین به شرح ذیل است:
شکواییه توهین
ابتدا یک شکواییه توهین یا فحاشی توسط وکیل یا کارشناسان دادگستری تنظیم کنید و سپس برای ارسال آن به دادگاه به یکی از دفاتر خدمات قضایی مراجعه کنید. این دفاتر موظف هستند تا شکایت شما را به دادسرا ارجاع دهند.
قرار جلب دادرسی و صدور کیفرخواست
بعد از اینکه شکواییه شما به دادسرا برسد و مورد بررسی قرار بگیرد، با نظر بازپرس یا دادستان، حکم اولیه به گناه کار بودن یا نبودن فرد اهانت کننده صادر میشود و در صورتی که نظر دادستانی مثبت باشد، پرونده برای صدور رأی به دادگاه ارسال خواهد شد.
تعیین وقت رسیدگی
پس از آن دادگاه برای طرفین شکایت وقت دادرسی تعیین میکند تا به اختلاف آنها رسیدگی کند. قاضی بعد از شنیدن ادعای شاکی و متهم، با عنایت به ادله شهادت شهود، علم خود و اسناد و مدارک دیگر، حکم صادر میکند که تا ۲۰ روز مهلت برای تجدیدنظرخواهی وجود دارد.
نمونه شکواییه توهین و فحاشی
نگارش یک شکواییه توهین و فحاشی علیرغم نداشتن پیچیدگی خاص، نیاز به مشورت با وکلای کیفری متخصص دارد تا احقاق حق شما به درستی انجام شود. در ادامه شما را با یک نمونه شکایت نامه توهین فرضی آشنا میکنیم.
باسلام،
احتراما به استحضار میرساند :
در مورخ ____ آقایان و خانمها به نامهای ____ در پارکینگ ساختمان به نشانی ____ به دلیل ____ اختلاف پیدا کردیم که منجر به مشاجره گردید و ایشان از الفاظ توهین آمیز استفاده کردهاند. لذا با استناد به شهادت شهود و سایر مدارک ارائه شده تقاضای تعقیب کیفری و صدور حکم محکومیت مشتکی عنه ایشان را دارم.
قابل گذشت بودن فحاشی
به آن دسته از جرائمی که با رضایت شاکی، مختومه میشوند و مجازاتی شامل آنها نمیشود، قابل گذشت میگویند. این دسته از جرائم به علت اهمیت کمتر از نگاه قانونگذار، قابل گذشت شدهاند. ماده ۱۰۰ ق.م.ا.ت به توضیح جرم قابل گذشت پرداخته است:
«در جرائم تعزیری قابل گذشت، گذشت شاکی یا مدعی خصوصی حسب مورد موجب موقوفی تعقیب یا موقوفی اجرای مجازات است»
قانونگذار در اصلاحیه قانون مجازات، توهین را در زمره جرائم قابل گذشت آورده؛ بنابراین، در صورتی که فردی فحش دهید و آن شخص از شما بگذرد و ببخشد، مجازات نخواهید شد. البته در مجازات فحاشی به زنان و کودکان خواندیم که این قسم از توهین قابل گذشت دانسته نشده است.
سوالات متداول
۱. مجازات فحاشی چیست؟
براساس ماده ۶۰۸ قانون مجازات اسلامی بخش تعزیرات، مرتکب به جرم توهین و فحاشی به جزای نقدی درجه ۶ یا شلاق تا ۷۴ ضربه محکوم خواهد شد. این مجازات برای توهین ساده است و فحاشی مشدد براساس موادی دیگر از قانون، مجازات مخصوص به خود را دارد.
۲. جرم فحاشی چگونه اثبات میشود؟
توهین برای اثبات در دادگاه نیاز به شهادت شهود، علم قاضی و اسناد و مدارکی مثل پیامک، صوت و فیلم دارد. قاضی دادگاه با در نظر گرفتن تمامی این عوامل، رای خود را صادر میکند.
۳. مراحل شکایت توهین چیست؟
ابتدا باید به دفاتر خدمات قضایی مراجعه کنید تا شکواییه توهین تنظیم کنید. پس از آن قرار جلب دادرسی صادر میشود و کیفرخواست به دادگاه میرود. در مرحله آخر وقت رسیدگی تعیین میشود و قاضی دادگاه حکم میدهد.
در عریضه نگار بخوانید:
