براساس اعلام دیدبان حقوق بشر، توافق نامه همه گیری سازمان جهانی بهداشت را باید گامی اساسی و مهم، اما ناقص دانست.
به گزارش عریضه نگار، دیدبان حقوق بشر (HRW) به تازگی اعلام کرده است که توافقنامه جدید همهگیری سازمان بهداشت جهانی (WHO) گامی مهم به حساب میآید اما در مکانیزمهای اجرایی و اثربخشی برای مقابله با نابرابریهای بین کشورها دارای نقص و ناکافی است.
این سازمان در بیانیه خود، توافقنامه فوق را فرصتی بینظیر برای همکاری کشورها در دوران بحران همهگیری، جلوگیری از اشتباهات دوران کووید-۱۹ و کاهش نابرابریهای رو به افزایش جهانی سلامت و همچنین پیامدهای حقوق بشری در همهگیریهای بعدی دانست.
توافق نامه همه گیری سازمان جهانی بهداشت
توافقنامه سازمان جهانی بهداشت، تعهدات دولتها را برای بهبود سیاستهای داخلی و بینالمللی در حوزههای متصل به هم تشریح میکند؛ به عنوان مثال، ماده ۴ این سند بر توسعه، تقویت و اجرای اقداماتی برای پیشگیری از همهگیریهای آینده، بیماریهای بازپدید، انتقال عفونت بین انسان و حیوان و تقویت برنامههای واکسیناسیون تأکید دارد.
هرچند این توافقنامه مکانیسم اشتراکگذاری مواد بیولوژیکی بیماریزا (PABS) را معرفی کرده، که امکان تبادل نمونههای ویروسها و عوامل بیماریزا را میان اعضا فراهم میکند، اما مواردی همچون طبقهبندی عوامل بیماریزا، شرایط حقوقی اشتراک دادهها، ردیابی، مکانیزمهای تقسیم منافع و تعهدات تولیدکنندگان به آینده موکول شده است.
دیدبان حقوق بشر همچنین به داوطلبانه بودن اجرای این توافقنامه اشاره کرد که یکی از نقاط ضعف آن است. مت مککانل، پژوهشگر حقوق اقتصادی و عدالت HRW گفت: «موفقیت این توافقنامه به تعهد دولتها بستگی دارد» که نشاندهنده دشواری اجرای قوانین بینالمللی در سطح داخلی است.
در دوران همهگیری کووید-۱۹، دولتهای ثروتمند به ویژه کشورهای شمال جهانی، ظاهراً سود خصوصی را بر سلامت عمومی ترجیح دادند و با موانعی بر سر لغو قوانین مالکیت فکری، مانع گسترش تولید جهانی واکسن شدند. همچنین، کمبود مقررات دولتی باعث شد شرکتهای داروسازی از به اشتراک گذاشتن فناوریهای حیاتی خودداری کنند که به کشورهای کمدرآمد آسیب زد.
بیشتر بخوانید:
واگذاری سهام خودروسازان در شورای هماهنگی اقتصادی سران قوا مطرح نشده است
فرصت یک ماهه به دولت برای ابلاغ آییننامه تبدیل وضعیت نیروهای قراردادی
اعاده دادرسی رد شد؛ حکم قطعی زندان برای وکیل منتقد نظام +عکس
